تبلیغات
مقالات مهندسی مکانیک
مقالات مهندسی مکانیک
تكنولوژی لاستیك ها و تایرهای ضد پنچری 

  در كنار تلاش هایی كه برای افزایش كارایی، چسبندگی، دوام و قابلیت تایرها صورت می گیرد، یكی از فناوری هایی كه در مورد تایر توسط تولیدكنندگان به شدت دنبال می شود مقابله با پنچری است. كارهای صورت گرفته در این زمینه این نوید را می دهد كه در آینده مشكل پنچر شدن لاستیك به خاطره ها بپیوندد.

این تكنولوژی ها به طور كلی به دو دسته قسمت می شوند: دسته اول تایرهایی هستند كه با برخورداری از دیواره های تقویت شده می توانند در صورت پنچری همچنان به حركت خود ادامه دهند. به این نوع تایرها پنچررو (Run Flat) می گویند. دسته دوم تایرها، موسوم به Self Inflating، لاستیك هایی هستند كه با برخورداری از سیستم های نصب شده قادر هستند باد تایر را در صورت كم شدن تنظیم كنند.


Run Flat:
بزرگ ترین كاری كه در این زمینه صورت گرفته در اصل یك بازگشت به گذشته بوده است. تایرهای اولیه یك پوشش لاستیكی توپر بودند كه دور چرخ را می گرفته اند. این موجب سختی سواری می شد، اما در مقابل مقاومت كاملی در برابر پنچری داشت و در شرایط سخت راه ها دوام خوبی داشت. تایرهای جدید بسیار پیچیده تر ازگذشته هستند اما از همان اصل استفاده می كنند، اینكه تایر بدون هوا بتواند حركت كند. یك روش تقویت دیواره هاست كه موجب می شود تا در صورت خالی شدن باد تایر، وزن ماشین توسط دیواره ها تحمل شود. البته این قابلیت به این معنی نیست كه راننده می تواند به طور مستمر از لاستیك پنچر شده استفاده كند زیرا این لاستیك ها در شرایط پنچری تنها می توانند در حدود 80 كیلومتر و با حداكثر سرعت 85 كیلومتر بر ساعت رانده شوند، یعنی به میزانی كه راننده بتواند خود را به نزدیك ترین تعمیرگاه برساند. از لاستیك های ساخته شده در این زمینه می توان به تایر رادیال پنچررو گودیر (Run-flat Radials) و تایر فشار صفر میشلن (Zero Pressure) اشاره كرد.

قابلیت دیگر این لاستیك ها نیز در ایجاد امنیت هنگام پنچر شدن می باشد. لاستیك های معمولی بعد از پنچر شدن، بین رینگ و زمین تحت فشار زیاد پاره می شوند كه موجب می شود تا كنترل ماشین از دست برود اما در تایرهای پنچررو، در هنگام خالی شدن باد فاصله بین لاستیك و رینگ حفظ می شود و ماشین در كنترل راننده باقی می ماند.

یكی از محدودیت های این نوع تایرها در این است كه طول دیواره آنها باید كوتاه باشد بنابراین این نوع از لاستیك ها را در بیشتر ماشین های اسپرت (كه تایرهای كوتاه دیواره دارند) می توان دید.

PAX: یكی از فناوریهایی كه در این زمینه توسط كمپانی میشلن ارائه شده است سیستم PAX می باشد. در این نوع تایرها دیگر دیواره های تقویت شده وجود ندارند بلكه به جای آن از یك حلقه تقویتی داخلی استفاده شده است. هنگامی كه باد تایر خالی می شود، این حلقه داخلی كه به رینگ متصل است وزن ماشین را تحمل می كند.

Pax Tire
Pax Tire

 این سیستم برتری های زیادی بر تایرهای پنچررو معمولی دارد. اول اینكه در این سیستم اتصال لاستیك به رینگ طوری طراحی شده است كه حتی در حالت بدون باد نیز تایر كاملا به چرخ قفل می شود. از طرف دیگر از آنجایی كه فشار روی دیواره ها نیست، لاستیك می تواند دیواره بلند باشد و این موجب می شود تا این سیستم برای ماشین های سواری و SUV نیز مناسب باشد. برخلاف تایرهای پنچررو معمولی كه عموما بعد از پنچری قابلیت ترمیم ندارند و به اجبار باید تعویض شوند، لاستیك های PAX در صورتی كه قطر سوراخ ایجاد شده كمتر از 6 میلیمتر باشد، قابلیت تعمیر دارند.

Tweel: این سیستم كه در سال 2005 توسط میشلن عرضه شد راه حل دیگری برای مشكل پنچری ارائه می دهد و آن استفاده از تایری است كه اصلا به باد نیاز نداشته باشد و واضح است كه تایر بدون باد هیچ گاه پنچر نخواهد شد. در این لاستیك ها وزن ماشین توسط پره هایی انعطاف پذیر و در عین حال مستحكم تحمل می شود.

Tweel tire
Twell Tire

مشكلاتی از جمله هزینه تولید و نیز لرزش و سفتی بیش از اندازه هنوز مانع تولید انبوه این نوع تایرها شده اند اما در كنار این مشكلات، این تایرها برتری های فراوانی نیز دارند. یكی اینكه تعداد اجزای آنها بسیار كمتر از لاستیك های معمولی است همچنین دیگر نیاز به استفاده از نمایشگرها و سنسورهای فشار باد تایر و هچنین لاستیك زاپاس در اتومبیل نیست، از آنجا كه پره ها مقاومت زیادی در مقابل نیروی وارده از پهلو دارند، این لاستیك ها قابلیت دورگیری بهتری نسبت به لاستیك های معمولی خواهند داشت.


Twin Tire: از آنجایی كه بیشتر پنچری ها توسط نفوذ یك جسم در لاستیك صورت می گیرد، بنابراین ایده استفاده از دو تایر مجزا برای هر چرخ می تواند در بسیار مواقع از پنچری كامل جلوگیری كند. در این سامانه رینگ هر چرخ به صورت دو رینگ به هم چسبیده است و كه برای هر كدام یك تایر جدا تعبیه شده است.

Twin tire
Twin Tire

 ایده اولیه استفاده از لاستیك دوبل، در ماشین های مسابقه ای بوده است كه به آنها اجازه می داده تا در یك چرخ دو فشار باد مختلف داشته باشند اما از آنجایی كه با پنچر شدن یكی از آنها ماشین می تواند همچنان به راه خود ادامه دهد، این تایرها به عنوان لاستیك های پنچررو در ماشین های خیابانی نیز به كار گرفته شدند.


Self-inflating: این فناوری بیشتر مربوط به تجهیزات كمكی است كه به چرخ و لاستیك اضافه می شود و قابلیت های لاستیك های پنچررو را ندارد. هدف از طراحی این سیستم بهینه سازی حركت و امنیت خودرو با بازبینی پیوسته فشار لاستیك ها و نگه داشتن آن در بهترین حالت بوده و به این معنا نیست كه می تواند ماشین را با تایری كه دیگر باد را در خود نگه نمی دارد حركت دهد. ای سامانه بیشتر برای نشتی های كم لاستیك و یا پنچری های جزئی مناسب است. قابلیت این سیستم در نگهداری فشار لاستیك در حالت بهینه تنها برای لاستیك های پنچر نیست و در كل استفاده اصلی آن برای لاستیك های سالم می باشد زیرا جلوگیری از كم باد و پرباد شدن لاستیك موجب امنیت بیشتر رانندگی، عمر بیشتر لاستیك ها، مصرف كمتر سوخت و نیز افزایش قابلیت های خودرو در شرایط و مسیرهای گوناگون می شود.

سیستم Self-inflating سه وظیفه مهم را به عهده دارد:

1- تشخیص زمان كم شدن باد لاستیك كه این مستلزم نظارت مستمر بر فشار باد تمام چرخ هاست.
2- آگاه ساختن راننده
3- باد كردن لاستیك تا اندازه مناسب

در حال حاضر سیستم های مختلفی همچون "سیستم مركزی باد تایر (CTIS) "، "سیستم نگهداشت تایر (TMS)"، "سیستم AIRGO"، "سیستم باد تایر مریتور (MTIS)"، سیستم PressureGuard، سیستم TIREMAAX و... توسط سازندگان مختلف ساخته شده و تنوع زیادی در طراحی آنها وجود دارد اما همگی شامل اجزای اصلی زیر می باشند:

- همگی شامل دریچه ی هوا برای هر چرخ به طور جداگانه می باشند تا بتوان هر كدام از چرخ ها را به طور مستقل باد كرد.
- همگی دارای حس گرهای فشار باد برای هر لاستیك هستند كه اطلاعات را به واحد كنترل می فرستد.
- وجود یك منبع هوا برای این سیستم الزامی است. برای سادگی معمولا از منابع پنوماتیكی موجود در ماشین مانند تقویت كننده ترمز استفاده می شود. البته سیستمی برای كنترل میزان باد در منبع اصلی نیز وجود دارد تا فشار از حد مجاز كمتر نشود. 



- برای رساندن هوا از مخزن به لاستیك ها نیاز به اتصالاتی است كه معمولا متصل به محورهاست و از محور چرخ توسط لوله های خرطومی به لاستیك متصل می شود.
- عضو دیگری كه به طور مشترك در تمام آنها یافت می شود، دریچه آزادساز فشار است كه مواقع عادی فشار را در اتصالات كم می كند تا به آنها در طولانی مدت آسیبی وارد نشود.

منبع : nmpa.ir




طبقه بندی: مقالات مکانیک،
ارسال در تاریخ سه شنبه 26 مرداد 1389 توسط مهندس کیوان مصطفی پوریان

.: Weblog Themes By MihanSkin :.